دلتنگی ها و اندیشه ها sanhavak


+ اوم

اوم (  AUM  /  Om  )

اوم در صدر تمام الفاظ آوازی آیینی قرار دارد ، و اولین مانترا است ، یکی از قدرتمندترین و معروفترین مانتراها در مذهب هندو است . قویترین نماد الوهیت ، که در بیرون بدن تلفظ مش ود ، و در درون روح عمل می کند ، اوم چکیده ای است از دَم پروردگاری ؛ در سنت ودایی ، وقتی خدای خالق این اولین ترکیب کلمات را ایجاد کرد ، و آن را برای بیدار کردن همه چیر فراخواند ، نیرویی در کهکشان به حرکت درامد و جهان را باعث شد :

     اوم      بهور   بهوه    سوَر ( 1 )

( اوم،   زمین!   هوا!   آسمان! )

اوم یک صورت ازلی است ، کلام کهکشان است ، صوتی است حاوی نیرویی عظیم ، واز نقطه نظر انتقال معنوی ، به طرز خارق العاده ای مؤثر است . در تفکر هندو ، این صدا ، که در عین حال خدا است ، مبدأ همه چیز و همۀ موجودات است ، و کمابیش به مانترا ارزشی جادویی می بخشد . کلمه ای که با یک صوت بیانگر هستی است ، و در عین حال خود این هستی است . همان هستی که همه چیز از آن ناشی است ، و همه چیز در آن جذب می شود . بیان صوت خداوند و رسیدن به الوهیت است . اوم ، به عقیدۀ ویویه کاننده ، و سنت ودایی ، نهایتاً ظهور الوهیت است .

مفهوم کلی کلمۀ اوم ، با این واقعیت کامل می شود که سه حرفی که آت را تشکیل می دهد ، شامل ضرباهنگی سه تایی است ، که همانقدر در یک تفکر هندو اهمیت دارد ، که در سازمان یافتن جهان و کیهانشناسی هندو . و اینک چند مثال در این باب : باریتعالی سه وجهی است و به صورت برهما ، ویشنو و شیوا ظاهر می شود ، کیفیات جهان سه وجهی هستند و عبارتند از ماده ، نیرو ( انرژی ) و ذاتیه ، سه جهان وجود دارد ، زمین ، هوا و آسمان ؛ بشریت به سه طبقه تقسیم می شود ، روحانیون ، اشراف و عوام ؛ ویک فرد بشری نیز به همان نسبت از سه وجه تشکیل شده است ، جسم ، ذهن و روح ؛ که با مفروضات قرون وسطای مسیحی (  spiritus  به معنی روح ،  animus  به معنی نفس ؛ corpus  به معنی جسم ) اتفاق نظر دارد .

هندوان بر مبنای این نظریۀ ماوراء الطبیعه ، ارتباطهای جسمانی را جستجو می کنند ، که در واقع به حکمت الهی این صوت منتهی می شود . شیوۀ تلفظ کلمۀ مقدش اوم به عقیدۀ ویوه کاننده ، نمادگرایی آن را روشن می سازد .

وقتی صدایی ادا می کنیم ، با استفاده از حلق و کام دهان به جای صفحۀ طنین ، واز طریق بازدم و زبان است . طبیعی ترین صدای ایجاد شده ، دقیقاً هجای اوم است ، زیرا شامل تمام اصوات می شود . اوم از سه حرف تشکیل شده است : الف ، واو ، و میم .

الف صدای اساسی و کلیدی است ، که بدون تلاقی با هر یک از قسمتهای زبان و کام دهان تلفظ می شود .الف صوتی است که با دیگر اصوات کمترین اختلاف را دارد ؛ همان صوتی است که در بهگودگیتا ، به کریشنا گفته می شود : " در میان حروف من الف هستم ، حرف مکمل کلمات ترکیبی ، منم زمان بی نهایت ، منم خدایی که صورتش به همه طرف چرخیده " .

صوت حرف الف از انتهای حفرۀ دهان خارج می شود ، و از حلق ادا می شود . " واو " ( که او تلفظ می شود ) از همان انتهای صفحه طنین دهان تا نهایتش دمیده می شود . " واو " دقیقاً حرکت نیرو را به جلو نشان می دهد ، او از بیخ زبان شروع می شود و روی لبها پایان می گیرد ." میم " آخرین صوت دسته حروف شفوی است ، زیرا این حرف با لبهای بسته ادا می شود . اگر اوم درست تلفظ شود ، تمامی جریان تولید اصوات را در بر خواهد گرفت . عملی که در توان هیچ کلمآ دیگری نیست . بنابر این اوم نماد طبیعی تمام صداهای مختلف است . اوم هر ترتیب ممکنی را در هر کلمه ای که بتوان تصور کرد ، به طور موجز ادا می کند .

اوم بهترین بیان صوت ، بهترین حالت خروج دم و بهترین مظهر الوهیت است . اوم از تمام کلمات و از تمام موجودات عبور می کند ، در حرکتی خلاق ، جاودانه ، جهانی و نامحدود جریان می یابد . اوم لطیفترین ترجمان جهان مریی است .

کلمۀ عبری آمین که در ادیان ابراهیمی معمول است ، و در انتهای ادعیه ادا می شود ، با اوم مقایسه شده است ، زیرا موسیقی آن عموماً با صدایی محکم از اوزان ضعیف و قوی ، از شور ورامش دنبال می شود ، و با بازدمی پایان می پذیرد . به زعم بسیاری از روانشاناسان کلمۀ امین و این قبیل اواها مانند اوم ، از همان نیروی رانش الگوی ازلی پیروی می کند ، و در انتهای دعا ، نماد نفخۀ الهی است که به صورت نیایش ، برای اجابت دعا ادا می شود .

( 1 ) در متن فرانسه  svah    گذاشته شده ، که از روی فرهنگ هندوییسم استاتلی به  svar  تصحیح شد .

 

نویسنده : MEHDI ; ساعت ۱٢:٢٩ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٩/۳/٥
comment نظرات () لینک