دین یهودی

دین یهوی

" دین اطاعت از خداوند عادل "

 

دین یهو.دی در میان سه دین بزرگ جهان که در تعالیم خود می گویند خدایی متشخص ، متعالی و خالق وجود دارد که سرتاسر عالم را خلق کرده و خدای عالمین محسوب می شود .و همچنین در ادعای اینکه بالاخره روی زمین نظامی ایده آل تحت حکومت الهی برقرار خواهد شد ، از همه قدیمی تر است .

توحید اخلاقی بارزترین خصیصۀ دین یهودی و اصیل ترین سهم آن در تفکر دینی جهان است .

 

آغاز پیدایش از دین اولیۀ سامی ( قبل از سالهای 1200 پیش از میلاد ) :

دین یهودی ، اولین دین زنده جهان است که از حیات دینی اولیۀ اقوام سامی سرچشمه گرفته است .

آن مردم بادیه نشین که هنوز فرهنگ درستی نداشتند اما از نظر فکری صبغۀ دینی داشتند اعتقاد اصلی آنها این بود که که پاره ای پدیده های مختلف ، اعم از پدیده های طبیعی نظیر کوه و رودخاه ، یا پدیده هایی که بطور ساختگی تقدس یافته بودند مثل یک ستون و یا تابوت ، بطور ضمنی با خدای خاص ایشان مرتبط بودند .

از خلال این زمینه ابتدایی و شرک آلود ، در اثر نفوذ شخصیتهای برجسته ای چون ابراهیم و موسی و ایلیا و پیامبران بنی اسرائیل ، به تدریج توحید اخلاقی ممتاز دین یهودی پرورش یافت و به منصۀ ظهور رسید .

این که ابراهیم خداوند را به صورت الوهیتی مبتنی بر وحدانیت و اصول متعالی اخلاقی تصور کرده باشد از ناحیۀ بسیاری از متفکرین عصرحاضر محل تردید است . آنها به این نتیجه رسیده اند که آرماهای دینی و اخلاقی ای که در بعضی از قسمتهای قدیمی تر کتاب مقدس یافت می شوند در زمانهای بعد بوجود آمده و سپس توسط مؤلفین آنها به عنوان نقل قولهای قدیمی وارد کتاب مقدس شده اند . البته مولفین صادقانه معتقدند که این مطالب در همان زمانهای قدیم نیز مورد قبول نبوده است .

 

موسی : سازمان دهندۀ پرستش یهوه ( حدود سال 1200 ق . م )  :

او موفق شد بنی اسرائیل را از بندگی در مصر جات داده و در خلال 40 سال ، ایشان را به ( سرزمین موعود ) شان در فلسطی برساند .در کوه حورب ( سینا ) و در میان پدیده های طبیعی مؤثر و براگیزننده ای چون ابر و صاعقه ، موسی ( ده فرمان ) را به عنوان احکامی که از جانب شخص خدا صادر شده به مردم ابلاغ کرد .

شکر نعمات و برکات خدا در زمان درماندگی و سرسپردگی به فرامین الهی به عوض سعی بر حل کسائل نظری عالم از طریق فکر کردن ، نحوۀ برخورد بنی اسرائیل با مفهوم خداوند را تشکیل میداد .

موسی رهبری گروهی از مردم را در جریان تجربه ای فراموش نشدنی بر عهده داشت ، کاری که به تعبیر خود او آزاد ساختن مردم از زیربار یک وضعیت اجتماعی ناعادلانه توسط خدایی عادل بود . موسی در ابتدا دین بنی اسرائیل را بر مبنای اعتقاد فردی و جمعی به یک خداوند متشخص و عادل بنا کرد .

 

اختلاط ادیان در فلسطین ( از 1900 تا 900 سال پیش از میلاد ) :

هنگامی که عبرانیان ( یهودیان ) برای نخستین بار به سرزمین کنعا وارد شدند قلع و قمع آنها را موجه دانستند . اما پس از این که در آن سرزمین جا افتادند ، دین آنها دستخوش تغییراتی شد و خود را با بسیاری از خصایص دین کنعان هماهنگ ساختند .

بدین ترتیب عبرانیان نیز در پرستش بتهای بعل ( خدایانی که به عنوان اربابانی یا مالکین خاک قلمداد می شدند ) و همچنین اشتروت های محلی ( الهه های مؤنث اقوام سامی ) مشارکت کردند .مردمی که موسی به انها تعلیم داده بود دین یهود را با سرسختی تمام از شائبه های شرک دور نگاه دارند ، اکنون جشنهای مذهبی مردم کعان را در موسم بهار و پاییز و فصل درو و انگورچینی پذیرفته بودند .

( ایشان نیز ساختمانهای مرتفع و ستونها و اشیریمها بر هر تل بلند و زیر هر درخت سرسبز بنا کردند ) ، ( آنها به خدمت و پرستش اصنام پرداختند در حالی که یهوه به آنها گفته بود : شما نباید این کار را بکنید ) .

 

دوران آغاز نوشته های دینی یهود ( سالهای 900 تا 750 پیش از میلاد ) :

دورانی که پیامبران بنی اسرائیل ، عاموس نبی و هوشع نبی در قر هشتم پیش از میلاد تبلیغ میکردند مسلما بر ای فرض بودند که بنی اسرائیل با حقایق کلی تاریخ گذشته آشنایی داشتند .

( در نتیجه می توانیم فرض کنیم بخش اعظم داستانهای مندرج در تورات از سفر پیدایش تا کتاب دوم پادشاهان در سالهای پیش از سال 750 قبل از میلاد در حال شکل گرفتن بوده است ) .

( تألیف پنج کتاب اول این مجموعه از روی عناوین آنها را به موسی استناد می دهند اما مشکل بتوان باور کرد که آن حضرت در زمینۀ مردن خود و با مقایسه خویش با پیامبران بعدی ( سفر تثنیه ) چیزی نوشته باشد ) .

تحقیقات منقدانه اخیر نشان داده اند ( شش کتاب اول عهد عتیق " تورات "جنبۀ ترکیبی داشته و قسمتهای عمده ای از آنها مربوط به دورۀ حد فاصل سلیمان نبی و پیامبران پیش از اوست ) .

 

پیامبران عبری در دوران پیش از اسارت و تبعید قوم یهود ( 750 تا 568 پیش از میلاد ) :

برای مدت 200 سال پیش از اسارت یهودیان در بابل ، عبرانیان توسط هشت پیامبر برجسته بخشی از متعالی ترین تعالیم دینی خود را فرا گرفتند .

چهار نفر اول این پیامبران که در نیم قرن قبل از سالهای 700 قبل از میلاد میزیستند وظیفه رسالت خود را از طریق تغییر تاکید دین از شکل ظاهر و آداب قربانی کردن به اطاعت اخلاقی از خداون

/ 0 نظر / 53 بازدید