ادیان قدیم مصر

ادیان قدیم مصر

 

توتم پرستی :

آیین توتم عده ای از مردم را به بعضی از اقسام موجودات و اشیاء مقدس که توتم نام دارد مربوط می سازد .

 

وجوه توتم

وجوه اساسی توتم عبارت است از : توتم و مانا و تابو .

آداب اصلی نیز دو نوع است :  1 – مراسم مثبت  2 – مراسم منفی

کلمه توتم برخی از موجودات و یا اشیاء است که تمام اعضای یک طایفه آن را مقدس و غیرعادی می دانند . مثلا تمام افراد طایفه کانگورو تمام مظاهر نوع کانگورو را مقدس می شمارند .

توتم نام اعضای طایفه است و ان را متحد می سازد . در بیشتر اجتماعات کوچک نام توتم را از مادرش به ارث می برد . غالبا علامت توتم روی جسم انسان خلکوبی می شود . روی شخص زنده قبل از الحاق به طایفه و روی مرده قبل از تدفین .توتم در حالی که یک آیین اجتماعی است دارای خصلت دینی نیز هست توسط آن تمام اشیاء به مقدش و ناپاک طبقه بندی می شود .تصاویز توتمی بیش از توتم مقدس است و خصلت تقدس توتم و تصویرش به شخص انسان منتقل می شود . دلیل این تقدس شخصی این است که انسان بدوی معتقد است همان لحظه که به معنی معمولی کلمه انسان است حیوان و یا گاهی از جنس توتم به شمار می رود و در نتیجه نام آن را به خود می گیرد .

یک عضو طایفه کانگورو خود را گکانگورو می نامد پس به معنی واقعی حیوانی از ان نوع است .

بعضی از قسمتهای بدن انسان مانند خو و گیسوان مقدس است . رتبه و مقام دین متساوی تقسیم نمی شود . مردان از زنان و پیران از جوانان برترند . توتم غالبا عنوا پدر و نیاکان افراد کلان است .

در یک قبیله استرالیایی خورشید با نوعی از طوطی سفید خویشی دارد و آن را طوطی سفید می نامند . ماه با طوطی سیاه خویشی دارد پس طوطی سیاه نامیده می شود .

 

مانا :

وجه دیگر از توتم عقیده به مانا است . مانا عبارت از یک نیروی مستقل مادی و روحانی است که در همه جا پراکنده است در تمام شعارها و موجودات و اشیاء مقدس مشترک است .

کشیش انگلیسی کودرینگتو می گوید : " مانا نیروی و فوذی است غیرمادی و در یک معنی مافوق طبیعت که بوسیله قدرت مادی یا هر نوع قدرت و برتری که انسان دارا است ظاهر می شود " .

 

تابو :

تابو یعنی نهی .

این کلمه سازمانی را تعیی می کند که بر طبق آن بعضی اشیاء و کارها  حرام محسوب می شود . بطور کلی مقصود از تابو جدایی میان مقدس و پلید است .

کشتن و خوردن حیوان و چیدن و خوردن سبزیجات که در انها نیروی توتم وجود دارد جز در بعضی از تشریفات رسمی دینی ممنوع است . برخی اوقات دست زدن و نگاه کردن به اشیاء مقدس و سخن گفتن بهنگام تشریفات دینی و گاهی کارکردن و خوردن در روزهای معین جشنهای دینی ناروا می باشد .

کار نمونه مهمی از اثر پلید است ، چون تیجه ان فقط برای زندگی دنیوی است . کار انسان را با اشیاء عادی مربوط می سازد در صورتیکه در روزهای عید زندگانی مذهبی به درجه استثنایی غیرعادی می رسد .

پس تعطیل مذهبی یک مورد به خصوص از تناقص عمومی است که مقدس را از پلید جدا می کند به این ترتیب نتیجه نهی یا تابو به دست می آید .

کشتن افراد طایفه و ازدواج با زنان طایفه مموع است . بایستی با زنان خارج از طایفه ازدواج کرد .

 

ممنوعات یا محرمات یا مراسم منفی

محرمات دینی را می توان مراسم منفی نام نهاد . برای تمرکز اینگونه امور بعضی تشریفات وجود دارد . نمونه ای از ان را می توان در استرالیا مشاهده کرد ، تازه وارد ( 1 ) در دین باید از جامعه کناره گیری کند .

به زنان و کسانی که محرک اسرار نیستند نگاه نکند . تحت نظر چند نفر پیش کسوت که در حکم پدر تعمیدی وی هستند در خاک و خاشاک یا در جنگل زندگانی کند . از خوردن بیشتر غذاها اجتناب ورزد . به ان غذایی هم که ممنوع نیست نبایستی دست بزند . به اندازه ای که برای حفظ حیات وی لازم است . پدر تعمیدی غذا در دهانش می گذارد . گاهی باید روزه تحمل ناپذیری بگیرد . از سخن گفتن و سرگرم ساختن خویش و شستشو و حرکت کردن خودداری کند نتیجه این آزمایش یک تغییر حالت و تولد ثانوی است .

بدین طریق او جزو محارم است و داخل در جامعه مردان میگردد و خصلت مقدس به دست می اورد و سهمی در آیین برای خود تهیه می کند .

نظر به علتی که مقدس را از پلید جدا می سازد انسان نمی تواند با اشیاء مقدس رابطه داشته باشد مگر اینکه انچه را که پلید است از خود دور سازد .

برای اینکه بتواند در جامعه مذهبی زندگانی کند بایستی کم و بیش به زندگانی دنیوی پشت پا زند . پس در این معنی آیین منفی – اعمالی است که به وسیله آن شرایط وصول به آیین مثبت فراهم میگردد

( 1 ) در غالب ادیان برای دخول در دین مراسمی برقرار است . در دین مسیح غسل تعمید است . در دین یهود مانند اسلام ختنه کردن شرط است . در اسلام گفتن شهادتین و شخص به یکتایی خدا و نبوت پیغمب

/ 0 نظر / 10 بازدید