دین زرتشتی

دین زرتشتی

" دین کوشش به همراه یک خدای خوب ولی محدود علیه نیروهای شیطانی ذاتی عالم "

 

در کتاب مقدس از نام دین زردشتی اثری نیست اما از سلاطین ایران در هشت صحیفه از صحیفه های تورات نام برده شده است . در کتاب اول اناجیل ( انجیل متی ) می خوانیم که اولی کسانی که به دیدار عیسای ناصری تازه تولد یافته آمدند چند نفر از حکمای مشرق زمین بودد که مغ خواده می شدند و همان روحانیون زرتشتی بوده اند .

یهوه از کوروش کبیر پادشاه زردتشتی با عوان ( مسیح خویش ) یاد می کند بدین ترتیب لفظ عبری " مسیحا " - چندین قرن پیش از آن که در عهد جدید برای نامگذاری عیسی بکار رود – در تورات برای توصیف کوروش بکار رفته است .

کوروش ام مهم دیگری نیز مورد خطاب قرار گرفته با عنوان ( چوپان من ) از آن یاد می شود و این عنوانی است که در یکی دیگر از صحیفه های تورات برای شخص خداوند بکار رفته است .

 

تأثیر نظری دین زرتشتی بر کتاب مقدس :

از آغاز صحیفه های عهد عتیق تا صحیفه اشعیای نبی همواره منشا غایی همه چیز و از جمله شر ، یهوه خداوند معرفی شده است اما پس از اسارت و تبعید یهودیان تغییر مشخصی صورت پذیرفت .

اگر دو روایت مشابه مربوط به تجربه خاصی از داود پادشاه قوم اسرائیل را در نظر بگیریم خواهیم دید در سندی مربوط به دوران پس از تبعید است ، در مطظلب مشابهی که مربوط به دورا قبل از تبعید است واژۀ شیطان جایگزین یهوه شده است . بنابراین ، شیطان از اجزای اصلی تفکر کتاب مقدس نبوده و بعدها از طریق دین زرتشتی به آن وارد شده است .

شاید زمانی که یهودیان به هنگام تبعید در بابل ، در تماس مستقیم با دین زرتشتی بودند اندیشه های جدیدی نیز از آن دین وام گرفته اند : مبحث فرشتگان و شیطانمبحث ناجی بزرگی که در آینده ظهور کردایده رستاخیز و قضاوت الهیوجود یک زندگی اخروی قابل تصور .

مسلما واژۀ عیسوی " بهشت " لااقل از لحاظ لغت شناسی از بان پارسی گرفته شده است .

 

ایجاد دینی جهانی :

از میان بنیانگذاران ادیان زنده جهان ، زرتشت اولین کسی بود که به تعلیم دینی پرداخت که باید به صورتی جهانی و داوطلباه مورد پذیرش قرار می گرفت . در یکی از صور ادای شهادت در دین زرتشتی ، که تا امروز نیز به عنوان دعای یومیۀ پیروان زرتشت تکرار می شود ، ( این اعتقاد وجود دارد که دین زرتشتی از همه ادیان جهان بهتر و متعالی تر است ) .

 

مفهوم ذات متعال – اهورامزدا :

دین زرتشتی تعلیم می دهد که تنها یک خدای متعال شایسته پرستش وجود دارد – قدرت نور ، زندگی ، حقیقت و خوبی – نام خاص این خدا اهورا مزدا ست ( خدای حکیم و خدای حکمت ) یا مخفف آن اهورمزد و اورمزد .

به نظر میرسد این خدا تنها یکی از موضوعات مورد پرستش ایران زمین بوده است . کار خاص زرتشت این بود که اعتقاد به این خدا را مورد تاکید قرار داد و به آن جنبه اخلاقی بخشید . گرچه در همان زمان عاموس نبی و سایر پیامبران معاصربنی اسرائیل نیز همین هدف را در رابطه با یهوه تعقیب میکردند .

 

اهریمن " انگره مینو " :

محکوم کرد شر و ناپاکی در جهان از اجزای اساسی تعالیم زرتشت است . اسم خاص ( انگره میو ) به عوان نام متخاصم تریسن روح ، تنها یک بار در تعالیم زرتشت به چشم میخورد . در آنجا گفته شده که از اول خلقت جهان ، دو روح ذاتاً ناسازگار و متخاصم در عالم وجود داشته اند . در متون بعدی اصطلاح  انگره مینو به صورت مخفف " اهریمن " درآمده است .

از مشخصات اصلی و متمایز دین زرتشتی در میان همه ادیان جهان همین نظریه – اعتقاد به یک ثنویت جهانی است ، یعنی وجود خدایی نیک و شیطانی بد که همواره علیه یکدیگر مبارزه می کنند . این دو قدرت جهانی از آغاز وجود داشته است و تا پایان عمر جهان نیز به کار محدود کردن یکدیگر مشغولند .

 

همراهی ارواح دیگر :

زرتشت هم روی هم رفته اعتقاد خود به خدای حکیم را که بیعت و پیروی متعالی از آن اوست ، از قید اعتقاد موروثی خویش به تعدادی ارواح ( فرشتگان ) خیر دیگر خلاص نکرد .

پاره ای از انان خدایان طبیعت در دین آن عصر و بعضی دیگر نیز ارواح مخوف شر بودند .نخستین فصل کتاب اوستا ، مردم را راهنمایی می کند که پرستش خود را در مرحلۀ نخست به محضر اهورامزدا و سپس به محضر فهرست طولانی و نامنظمی از پدیده ها ( اشیاء ) انجام دهند ، به عنوان مثال ( خورشید ، ماه ، ستارگان ، آتش ، باد ، آبها و کوهها ، ارواح مقدسین متوفی ) .

 

دسته ای از فرشتگان خیر :

یکی از فرشتگان خیر که همواره در کنار اهورامزدا بوده و با وجود این حداقل از لحاظ شاعرانه از خدای اورمزد متمایز است در گاته ها پنج بار به نام " روح بخشنده " ( سپنتا ماینیو) و هشت بار به نام " بخشنده ترین روح " ( سپنیشتا ماینیو ) نامیده شده است .

گروهی از فرشتگان خیر به نام " امشا اسپنتاها " نیز وجود دارند که به صورت مخفف امشاسپندان درآمده اند .

/ 0 نظر / 67 بازدید